Nasi sąsiedzi

Powwow w Parku Stanowym Bear Mountain

Powwow to wydarzenie jedyne w swoim rodzaju. Jest kolorowym festynem, tanecznym konkursem, spotkaniem towarzyskim, wymianą idei i towarów. Przede wszystkim jest kolorowym spektaklem ludzi dumnych ze swego dziedzictwa.  Manifestacją, celebracją, pokazem i promocją współczesnej kultury amerykańskich Indian. Można tu popatrzeć na indiańskie tańce, posłuchać tradycyjnych pieśni, obejść stragany z indiańskim rękodziełem, zjeść Indian taco albo spróbować, jak smakuje frybread.

Powwow to święto przeznaczone dla wszystkich, dla samych Indian i dla ich sympatyków zainteresowanych tubylczą kulturą, dla dzieci i dla dorosłych. Jest dobrą okazją do spotkania z  indiańską kulturą w atmosferze odpustu i zabawy, przeplatanej modlitwą i powagą.

Powwow w Bear Mountain odwiedzam co roku. Niby każdy taki sam, a jednak

inny. Lubię fotografować ruch tancerzy i ich wirujące kolorowe stroje, ich radość i

dumę z pokazywania własnej tradycji. Lubię rytmiczny, głęboki dźwięk bębna,

który dodaje energii tancerzom i widzom.

Miejsce, w którym powwow się odbywa, ma precyzyjnie zaplanowaną strukturę przestrzenną. W centrum znajduje się specjalnie wytyczony, okrągły plac do tańca, z wejściem z jednej strony. Przy wejściu jest miejsce na bęben albo dwa, oraz stolik zapowiadającego prezentera, który anonsuje poszczególne wydarzenia i objaśnia tradycyjne elementy. Następują one po sobie w ściśle określonej kolejności. Powwow zawsze rozpoczyna modlitwa, po której następuje Flag Song, a następnie pieśń dla uhonorowania weteranów. Potem przychodzi czas na Grand Entry – Wielkie Otwarcie. Wszyscy tancerze w rytmie wyznaczonym przez bęben obchodzą taneczny plac. Na czele parady idzie szanowany członek społeczności trzymając w ręku Eagle Staff. Obok niego, drugi równie ważny członek społeczności niesie amerykańską flagę. Za nimi podążają weterani, indiańskie „księżniczki”, a następnie pozostali tancerze.

Samo słowo „powwow”, mocno zakorzenione w języku angielskim, pochodzi od algonquiańskigo pau wau – zgromadzenie przywódców. Przekształcono je na powwow w XVIII wieku, i tak już zostało. Jednak sam charakter powwow i jego znaczenie ciągle się zmienia. Podstawowa forma współczesna ukształtowana została w okresie zimnej wojny, lecz nadal ewoluuje, aadaptując się do warunków lokalnych i pan-indiańskich.

Korzenie powwow tkwią w tańcach wojennych Indian Prerii. Inne elementy pochodzą z ceremonii Anishinaabe zwanej Nimiwin. Było to doroczne spotkanie różnych grup plemiennych, podczas którego wymieniano towary, tańczono, potwierdzano stare kontakty i nawiązywano nowe. Wpływ na kształt powwow miały też typowe amerykańskie formy rozrywki: rodeo, Wild West Show, lokalne festyny rolnicze. Powwow kształtowała również polityka państwa wobec Indian, polityka oscylująca między zakazywaniem odprawiania ceremonii tradycyjnych a stwarzaniem warunków do indiańskiego samostanowienia i autonomii.

---

Tu prezentujemy mini-reportaż Tomasza Dżuraka ze spotkania, które odbyło się 12 lipca w parku Bear Mountain, w stanie Nowy Jork. W następnym wpisie, 26 lipca, Ewa Dżurak zaprasza na ciekawą wystawę sztuki Amerykańskich Indian, którą można obecnie odwiedzić w New York Historical, na Central Park West na Manhattanie.

Kolejny powwow odbędzie się w dniach 24-26 lipca na terenie Queens County Farm Museum, 73-50 Little Neck Parkway, Glen Oaks, Queens.

Jesienią, 11-12 października, będzie okazja zobaczyć tańce, posłuchać opowieści i obejrzeć tubelcze rękodzieła na Randall’s Island z okazji nowojorskiego świętowania Indigenous Peoples’ Day.

---

Tomasz Dżurak

Fizyk, fotograf, narciarz. Baczny obserwator architektury. Działa w zarządzie Polsko-Amerykańskiego Towarzystwa Etnograficznego.